From the islands to the highlands


Μετά από 15 ώρες στο δρόμο έχοντας πάρει ένα grab, ένα ferry, ένα λεωφορείο ΚΤΕΛ (δρομολόγιο απ’ τα χωριά), ένα παραδοσιακό ταξί, ένα τρένο ( με συρμό αποσυρμένα τρένα του μετρό της ΚΛ) κι ένα λεωφορείο επαρχιακού δικτύου (στο οποίο, πριν να πιάσει τα βουνά, ο οδηγός προσφέρει σακούλες ξερνατού), νά ‘μαστε απ’ τα νησιά, στα υψίπεδα!

Τα υψίπεδα ήταν καλά κρυμμένα, μέχρι που τα βρήκε ο Cameron – όχι,όχι, απλή συνωνυμία! αυτός είναι ένας παλιός που έδρασε πριν το Brexit απ’ τη Μαλαισία. Ο καιρός είναι ψυχρός και το έδαφος ενδείκνυται -εκτός από γκολφ- για καλλιέργειες παντός τύπου που δεν θά πιαναν πουθενά αλλού σε μια τέτοια τροπική χώρα (από λουλούδια, μέχρι εξωτικά φρούτα, όπως φράουλες, κι από τσάι μέχρι ξενοδοχεία που σερβίρουν high tea στους έχοντας την κατάλληλη ένδυση) .

Φτάνοντας βράδυ, είναι κάπως αποπροσανατολιστικά: οι πλαγιές είναι γεμάτες θερμοκήπια με αναμμένα τα λαμπιόνια και θαρρείς πως είναι γιγαντιαία κρουαζιερόπλοια (ε, τουλάχιστον έτσι μοιάζουν άμα έρχεσαι από νησιά τουριστικά!)

Στα υψίπεδα του Cameron, μαζεύτηκε λοιπόν κόσμος για αγροτικά, ακόμη κι απ’ τις γείτονες χώρες κι ήρθε και κόσμος από χώρες πολύ πιο μακρινές για τουρισμό. Κι έτσι ο τόπος σφύζει από αγρό-τουρισμό (αλλά τα δύο χώρια!)

Έχει οργανωμένες εκδρομές για να επισκεφτείς- μεταξύ άλλων- rafflesia, το μεγαλύτερο άνθος στον κόσμο, με άρωμα… ψοφιμιού – ευχαριστώ δεν θα πάρω!

Κι έχει πλήθος DYI μονοπάτια στη ζούγκλα, όπου οι επισκέπτες είναι λίγοι και εκλεκτοί 😉 Απ’ τα μέρη που κάνεις φίλους για μερικά λεπτά γιατί μια κοινή αντιμετώπιση στην εξερεύνηση του κόσμου έχει ανταμώσει τους δρόμους σας.

Το μονοπάτι 3 ανεβαίνει το λόφο της ζούγκλας

και σύντομα η υγρασία που κρατάει το έδαφος κάνει το κοκκινόχωμα γλιστερό. Θέλει να κρατιέσαι από ρίζες, κλαδιά, σχοίνους και κάθε τόσο “σπλατς σπλουτς”.

Όμως το δάσος έχει στρώσει πράσινο χαλί, κατά τόπους, να δεχτεί τους επισκέπτες του και η φήμη του έχει φτάσει και τους τουριστικούς οδηγούς “mossy forest”.

Είναι απότομα και μια μικρή παράκαμψη ενός χιλιομέτρου για το βουδιστικό ξωκλήσι θα στοιχίσει 4 ώρες στους αδαείς, προειδοποιούν στην πινακίδα σύντροφοι περιπατητές απ’ το παρελθόν. Το μονοπάτι 5 είναι μια καλή, πιο στεγνή και πιο ευχάριστη επιλογή στην επιστροφή.

Και ω ναι! Οι ρίζες κρατούν το χώμα!

Τόσο προφανές!

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *