Tokyo - μερος ΙΙΙ

Δευτέρα 23 Μαρτίου

Κήποι Korakuen

Οι κήποι Korakuen μέσα στην αστική καρδιά, περιστοιχισμένοι από πανύψηλα εταιρικά κτήρια χαρακτήρα downtown είναι ένα θαύμα! Περιοχές με διαφορετικά είδη (πεύκα, ορυζώνας, κερασιές, δαμασκηνιές, θάμνοι), κάποια ανθοφορία κάθε εποχή, μνημειακοί μεγάλιθοι, παραδοσιακό τεϊοποτείο, γεφυρούλες, η λίμνη με το κυματιστό ακανόνιστο σχήμα).

Ο κόσμος έρχεται εδώ τακτικά. Η σχέση με τους κήπους είναι διαρκής, σαν να είναι μέρος και της ζωής αλλά και του χαρακτήρα τους. Δεν κάνουν τέτοιους κήπους στην Ευρώπη. Και δεδομένης της μαζικής παρουσίας Κινέζων στις Ευρωπαϊκές πόλεις εδώ και δεκαετίες είναι περίεργο που δεν έχει διαχυθεί η κουλτούρα των κήπων…

Η κλαίουσα κερασιά είναι ολάνθιστη. Ανθίζει πάντα πρώτη.

Η φωτογράφηση στο φόντο της είναι εκ των ουκ άνευ.

Και όχι όπως να ναι. Sakura είναι αυτή!

Δημαρχειο

Για επισκέπτες Ζεν, που πάνε χύμα, χωρίς πρόγραμμα, το Δημαρχείο (Tokyo Metropolitan Government building) διαθέτει δύο πύργους παρατήρησης. Όταν κλείνει ο ένας είναι ο άλλος ανοιχτός. Κι έτσι δεν χρειάζεται να στερηθείς την θέα, ούτε τη Δευτέρα (που ως γνωστόν είναι η "Κυριακή" των μουσείων/αξιοθεάτων). Η ουρά των τουριστών προχωράει γρήγορα και διακτινίζεται στον 45ο όροφο με κομμένη την ανάσα! Συμβαίνει να είναι και το ψηλότερο κτήριο Δημαρχείου στον κόσμο...

Η θέα της πόλης από κει ψηλά μπορεί να μην μοιάζει με ζωγραφιά είναι όμως… διαφωτιστική και κάπως σε βάζει στη θέση σου.

Τέτοια αχανή χτισμένη έκταση (όσο πιάνει το μάτι) απλά δεν την χωράει ο νους. Σε πιάνει ένα αίσθημα ... μηδενικού. Δηλαδή τώρα πόσοι είμαστε μαζεμένοι σ' αυτήν την ακτίνα όρασης; Οι ειδικοί σίγουρα έχουν καταχωρήσει την σχετική πάθηση... Κι αν όχι, ορίστε μια πρόταση "απειροελαχιστίαση".

Εδώ, ανάμεσα στa 200 μέτρα απ' το πεζοδρόμιο και τον 7ο ουρανό βρίσκεται κι ένα πιάνο, με ουρά.

Κάθε 5 λεπτα ένα ρεσιτάλ από κάποιον απ' τους επισκέπτες, όλοι τους ένας κι ένας. Από παιδιά-ταλέντα μέχρι επαγγελματίες τζαζίστες. Κάνει την εμπειρία πολύ ευχάριστη, δε σου φεύγεται!

Shimbashi

Το Shibashi είναι γειτονιά με εταιρικούς πύργους και ταπεινά φαγάδικα. Έχει σεργιάνι όταν σχολούν οι “μισθωτοί” (salarymen) και πάνε καρφωτοί από τον πύργο καπηταλο-εστία στα ταβερνεία και τα μπαρ. Με το κουστούμι και το λαπτοπ στον πάγκο με τα γιακιτορι (σουβλάκια) και το σάκε. Όλοι! Ορδές! Σε σχηματισμούς μεγάλης ή μικρής παρέας. Σ' αυτήν την μπαραγκουπολη (της εστίασης ), στα πόδια των εταιρικών γιγάντων. Μόνον στις μεγαπόλεις της Ανατολής αυτά!