Σογκουνάτο και ζεστό νερό!

Και ήρθε σειρά της Kamakura, πρώτη πρωτεύουσα του φεουδαρχικού μεσαίωνα και για καμιά 150 χρόνια (1185-1333). Ναι, πρωτεύουσα εδώ πρωτεύουσα εκεί, μας ζάλισες!

Ασ' τα πάρουμε με τη σειρά:

Ο Σιντοισμός επέβαλε αλλαγή πρωτεύουσας με κάθε αυτοκράτορα για λόγους κάθαρσης. Είναι κι αυτή μια θέση. Μα κομμάτι ακριβή και άβολη. Έτσι όταν ήρθε η σειρά της Νάρα (βλ. Θρησκευτικός Τουρισμός), ο τότε αυτοκράτορας είπε "εδώ, δε το κουνάμε!". 'Ελα όμως που μαζεύτηκε εκεί πέρα πολύ ιερό και ιεραρχία... Βουδιστική και μέσα σε 50 χρόνια ο νέος αυτοκράτορας δεν έβλεπε από που να την κάνει. Την έκανε τες πάντων για το Κυότο.

Εκεί πέρασαν οι αυτοκράτορες γενιές και γενιές και όπως όλοι όσοι δεν χρειάζεται να κοπιάσουν για το παντεσπάνι τους, τα φόρτωσαν στον κόκκορα. Με τα χρόνια είχαν μαζέψει κι αρκετούς εχθρούς, άρχισαν οι δυσαρεστημένοι να στήνουν μπαϊράκι και βασικά να κάνουν κουμάντο ο καθένας όπου τον έπαιρνε. Οι δύο αρχι-μπούληδες (οι πατερ φαμίλιας των Minamoto και Taira) μπλέχτηκαν σε πολύχρονες μάχες και μπαμπεσιές και εν τέλη ο Yorimoto (των Minamoto) κέρδισε το γλειφιτζούρι. Αντί να αυτοανακηρυχθεί αυτοκράτορας, διόρισε ένα ανδρείκελο για να γίνει σώνει και καλά σογκούν.

Η ιστορία στέκει απορημένη μπροστά σ' αυτήν την απόφαση. Γιατί βρε Γιοριμοτάκι μου δεν γίνεσαι βασιλιάς, μια και καλή!; Η μόνη εικασία είναι πως είχε παιδικό όνειρο να γίνει σογκούν από τότε που έπαιζε με κατάνα (ξίφος των σαμουράι). Έξυπνο το παιδί, τον έτρωγε και η νοσταλγία για το χωριό του. Κι έτσι πήγε την πρωτεύουσα στην Kamakura!

Τετάρτη 18 Μαρτίου

Τον δρόμο από το Κυότο στην Καμακούρα, το κάνεις με το Shinkansen το υπερταχύ τρένο που φτάνει μέχρι και 300χμ/ώρα! Αυτό από μόνο του είναι μια εμπερία! Όταν δε εμφανιστεί και το Fuji απ' τα βορινά παράθυρα, είναι ένα θαύμα!

3775 m μπόι, κι ενώ σε προσπερνάει με 300χμ/ω!

Την εποχή της Καμακούρα, εξαπλώνεται ραγδαία ο λαοπρόβλητος Βουδισμός (εισηγμένος από την Κίνα γύρω στα μέσα του 5ου αιώνα της εποχής μας). Ο τόπος είναι γεμάτος Βουδιστικά ιερά.

Το πιο διάσημο αξιοθέατο είναι ένα τεράστιο μπρούτζινο άγαλμα του Βούδα - Daibutsu (που πα να πει, μεγάλος και ...νταής!). Μια ωραία διαδρομή 3.5 χμ, ημιορεινή, μέσα από ήσυχα ιερά και προσκύνηματικούς τόπους, με ανθισμένους θάμνους μας βγάζει στο ιερό. Το ιερό έχει κλείσει, τα πλήθη έχουν αναχωρήσει και τον βλέπουμε μόνον στα κλεφτά ανάμεσα από σκαλωσιές και φράχτες. Κάθεται εκεί 13.5μ μπόι, ακάλυπτος, επιβλητικός, ακίνητος τόσους αιώνες.

κου-κου-τζα, Βούδα!

Όχι ότι ήταν πάντα έτσι στην βροχή και τ' αγιάζι. Είχε κεραμίδι πάνω απ' το κεφάλι του. Όμως το κεραμίδι το πήρε και το σήκωσε καταιγίδα και μια και δυό φορές, κι όλο το ξαναχτίζανε, ώσπου το μάζεψε το τσουνάμι του μεγάλου σεισμού του 1498 κι εκεί είπαν όλοι "θέλημα του Βούδα είναι να αράζει στο ύπαιθρο, είναι και πιο υγιεινό".

Φαγητό σε ένα πρόχειρο takoyaki μέρος με παιδάκια που ταιριάζουν και μαμάδες που το διασκεδάζουν. Φαγητό στο taikoubou. Takoyaki με χταποδακι, Tompeyaki με κρεμμυδάκια, Kamakura Samurai beer.

Και να που είναι μύθος ότι οι Γιαπωνέζοι είναι διακριτικό και δεν φωνάζουν!!!

Σούσι και σακε απ' το mart(?) tokyu απ'την Kamakura και πίσω στο ξενοδοχείο. Και τα δύο εντυπωσιακά καλά.

Πέμπτη 19 Μαρτίου

Εντάξει η Kamakura είναι η πρώτη πρωτεύουσα του Σογκουνάτου, αλλά ο κύριος λόγος για τον πολύ κόσμο να περάσει απ' αυτά τα μέρη (και κυρίως για τους Toyo's - Τοκυοήτες) είναι το Hakone.

Χακόνε

Μέρος παραθεριστικό (όπου συχνά Τοκυότες έχουν βίλα) για θερμά λουτρά - με νερά κατευθείαν από την καρδιά του Fuji. Το μέρος είναι ορεινό, με λίμνη και πυκνή βλάστηση. Μια τεράστια παιδική χαρά για μεγάλα παιδιά. Κι αν είναι και καθαρός ο καιρός παίρνεις bonus ινσταγραμμικά κάδρα του Fuji από τη λίμνη. Είναι τεράστια περιοχή και δεν μπορούμε να καλύψουμε πολλά.

Ο πιο ρουστίκ κι ενδιαφέρον τρόπος ν' ανέβουμε ψηλά είναι με τον οδοντωτό σιδηρόδρομο. Έχει σύννεφα , που σκεπάζουν τις κορυφές. Το τρένο κάθε τόσο σταματάει κι αλλάζει φορά για να ανέβει σε μονή γραμμή και μετά από 4-5 μεταβολές να βρεθεί σε σχετικά μεγάλο υψόμετρο.

Ανηφορίζοντας με τον οδοντωτό

Okada museum of modern art

Εχει ιδιωτική συλλογή με κεραμικά από Κίνα και Κορέα (πόσο τελικά η Κίνα έχει υπάρξει πολιτισμική πηγή για την Ιαπωνία!) και ζωγραφιές σε παραβάν. Ζωγραφίζουν λουλούδια κι ενίοτε σκηνές μάχης. Όπως οι Ευρωπαίοι ζωγράφιζαν θρησκευτικές σκηνές μέχρι την Αναγέννηση - ας το ξαναπούμε! Δύσκολο να μην νιώσεις πολιτισμική υπεροχή - σε βαθμό αλαζονείας. Ωστόσο, η τιμή του εισιτηρίου είναι Ευρωπαϊκή και η απαγόρευση φωτογράφισης ολοκληρωτική!

Στην κατάβαση με λεωφορείο, καταλαβαίνεις πόσο πραγματικά απότομη είναι η πλαγιά που ανέβασε ο οδοντωτός. Απαιτητικό να παίρνεις κατηφορικά όλες τις φουρκέτες ή κλειστές στροφές, όρθιοι δίπλα στον οδηγό!

Τα ιαματικά λουτρά, με το νερό που ζεσταίνονται στην καρδιά των ηφαιστείων, λέγονται ονσεν. Εξαιρετικά δημοφιλή με τους γηγενείς. Διαλέγουμε ένα φλικό προς βάρβαρους (τουρίστες):

Onsen Yukyo

Ατμοσφαιρική προσέγγιση από ολάνθιστο, μοσχομυριστό κήπο. Τα λουτρά χωρισμένα ανδρών γυναικών.

Πρώτα βουτιά στ' αρώματα και μετά στα θερμά νερά του λουτρού.

Αυστηροί κανόνες για πρόπλυση, όχι μαγιό. Τίποτα για θέματα υγείας... Όλοι φαίνεται να ξέρουν τι κάνουν. Πρώτα, τα παπούτσια σε ντουλάπι που κλειδώνει και ξυπόλυτος για τ' αποδυτήρια. Γδύσιμο και κλείδωμα τα πράματα.

Καλό ντους στα παραδίπλα πλυσταριά. Κλειστή πισίνα με δυνατές υδρορροές (και για υδρομασάζ) και πανέρια μπαμπού με πουγκάκια με αρωματικά πο πλέουν. Μετά εξωτερικές πισίνες με θέα δέντρα πυκνά φυτεμένα! Κάποιες χτιστές με πέτρα. Πιο χαμηλά μια κανονικόσχημη πισίνα. Οι περισσότερες λουόμενες είναι Ιαπωνίδες. Μερικές βόρειες τουρίστριες (με τατουάζ που δεν επιτρέπονται σε άλλα μπάνια). Συνέχεια στη σάουνα, που όμως είναι τόσο ζεστή που τη νιώθεις αποπνικτική. Το όριο είναι 12 λεπτά. Ποιός θ' αντέξει;

Η θερμότητα φέρνει ζάλη και ταχυκαρδία. Μια κάποια δυσφορία...

Τα αποδυτήρια έχουν μπουντουάρ με σεσουάρ και γαλακτώματα. Όλα πολύ φροντισμένα. Κοπέλες τριγυρνάνε να ελέγχουν, να καθαρίζουν και να ανεφοδιάζουν.

Χαλάρωση και ίαση όλων των πόνων...

Ενδιάμεσος σταθμός, Odawara

Τα φαγαδικα εδώ κλείνουν νωρίς. Ραμεναδικα στις οχτω / οχτω-μιση. Τα περισσοτερα εστιατορια μεχρι τις δεκα. Βρισκόμαστε σε izakaya πάνω σε όροφο (όπου μας τραβάει και ο κράχτης).

Τρώμε κάποια μη αναγνωρίσιμα πράματα που παραγγείλαμε και τα φέρνει όλα μέσα σε βαθύ πιάτο με αραιό ζεστό ζωμό. 43€ για να φύγεις νηστικός. Οι 2 μπυρες μονον έκαναν 17€. Το μοντέλο είναι "all you can drink" αλλά ούτε το ξέραμε, ούτε το θέλαμε. Ψυχή δεν μιλάει Αγγλικά!