Πρακτικα θεματακια

Πως να φτάσουμε Ιαπωνία

Με τον ίδιο τρόπο που έφτασαν διδάσκαλοι, μοναχοί και τυχοδιώκτες ανά τους αιώνες. Μέσω Κορέας η μέσω Κίνας, δηλαδή μια αλλαγή αεροπλάνου στη Σεούλ η κάποια κινεζική (η Ταιβανεζικη!) πολη. Οι Κινεζικές αερογραμμές είναι από τις φτηνότερες αλλά κάποιες είχαν (παλιότερα τουλάχιστον) ζήτημα ασφάλειας. Η Κορέαν Αιρ είναι μια εναλλακτική στις (συνήθως πολύ ακριβότερες) Ευρωπαϊκές.

Που να περάσουμε τις νύχτες

Καλά είναι κάπου μέσα, γιατί εδώ βρέχει αρκετά συχνά. Γενικά δεν είδαμε άστεγους αρα πρεπει να κανουμε και εμεις οπως οι Ρωμαιοι και να βρούμε στέγη. Υπάρχουν πάρα πολλές επιλογές ξενοδοχείων κάθε είδους και (τουλάχιστον το 2026) οι τιμές ήταν ελαφρά έως αρκετά φτηνότερες από τα καθ' ημάς. Εξαίρεση τα φημισμένα ryokan, παραδοσιακές κατοικίες που είναι σε άλλη κατηγορία. Είδαμε κάπου και τις λεγόμενες κάψουλες αλλά είναι μόνο για άντρες (που επιπλέον δεν είναι κλειστοφοβικοί).

Πως να μην μας πιάνει πανικός

Βάζουμε στο κινητό μια eSIM που να μας δίνει δεδομένα. Το κόστος είναι ελάχιστο σε σχέση με την αυτονομία που παρέχει: πρόσβαση σε μετάφραση, πληροφορία, χάρτες, κλπ.

Λόγω πολύ κακών αγγλικών (αμφίπλευρο;), το να ρωτήσεις Ιάπωνα οτιδήποτε είναι ηρωική πράξη. Οι καλύτερες ερωτήσεις είναι μονολεκτικές: "Τόκυο?". Δυνατό κούνημα του κεφαλιού πάνω κάτω βοηθά το bonding αλλά δεν μεταφέρει πληροφορία.

Πως να μας κάνουν χαρες οι Γιαπωνέζοι

Με το γνωστό τρόπο: με αδρή πληρωμή σε τοπικό νόμισμα, το Γιεν. Ρευστό δέχονται παντού, μερικές φορές όμως παίζει μόνο το χιλιάρικο χαρτονόμισμα. Δουλεύουν και τα νομίσματα. Πιστωτικές κάρτες δέχονται συχνά, αλλά όχι στα μικρομάγαζα.

Λεφτά μπορούμε να βγάλουμε στα καταστήματα 7-eleven και family mart, που σημαίνει σχεδον παντού. Προσοχή όμως την ισοτιμία και τις έξτρα χρεώσεις.

Για πραγματικές χάρες θα βοηθούσε να ξέραμε κάποια λέξη γιαπωνέζικα αλλά δυστυχώς εδώ δεν υπάρχει ελπίς. Ακόμη και απλοί χαιρετισμοί είναι απαράδεκτα δύσκολοι.

Πως να μην μείνουμε κολλημένοι σε ένα μέρος

Εδώ είναι θέμα επιλογής πως θα κινηθούμε, και εξαρτάται από το που θέλουμε να πάμε. Οι συγκοινωνίες είναι γενικά καλό-οργανωμένες και φτηνές, με την εξαίρεση των shinkansen που είναι μάλλον τσιμπημένα. Υπάρχουν πακέτα εκπτώσεων που ομως θέλουν πολλές διαδρομές για απόσβεση. Υπάρχουν όμως και δυσπρόσιτα μέρη και βέβαια τα τρένα και τα λεωφορεία θέλουν καλό προγραμματισμό.

Κρατήσεις δεν χρειάζονται (τουλάχιστον την εποχή που ταξιδέψαμε). Μια φορά μόνο μας έτυχε να είναι κλεισμένες δύο αναχωρήσεις λεωφορείων και έπρεπε να περιμένουμε το τριτο της ημερας, με τον κίνδυνο να μην φτάσουμε εγκαιρως στον επόμενο προορισμό.

Υπάρχουν δύο εργαλεία στο κινητό που βοηθούν αφάνταστα στις μετακινήσεις: το Google Maps, και ένα γιαπωνέζικο, το navitime. Δίνουν αρκετή πληροφορία, δρομολόγια, τιμές, πλατφόρμες κλπ. Ουσιαστικά λύνουν το πρόβλημα της γλώσσας γιατι σταθμοί κλπ έχουν πολλες φορές μονο σχηματική πληροφορία στα αγγλικά, και βέβαια το να ρωτήσεις γιαπωνεζο για πληροφορίες, ακομη και αυτούς που η δουλειά τους ειναι να εξυπηρετούν τουρίστες ειναι συνταγή για δράμα.

Παντως δεν εμπιστευομαστε αυτες τις εφαρμογες 100%, μερικές φορές τα ονόματα σταθμων μπορεί να αναφέρονται με διαφορετικό τρόπο. Σε μια διαδρομή επέμεναν να βγάζουν το shinkansen και όχι το πολύ φτηνότερο τοπικό τρένο. Επισης, το γιαπωνεζικο app δεν δειχνει ολες τις στασεις μια διαδρομής χωρις αγορά του premium version.

Για πληρωμή εισιτήριων, στη Ρώμη όπως οι Γιαπωνέζοι: βγάζουμε επαναφορτιζόμενη κάρτα (icoca, suoca) αναλογα με την περιοχη που ξεκιναμε. Ισχύουν γενικα σε όλα τα μέσα μεταφορας, και ακόμη και για μικροαγορες σε ψιλικατζιδικα.

Που να πάμε

Αυτό είναι δύσκολο θέμα, εξαρτάται από διάρκεια ταξιδιου, πρότερη εμπειρία, τα ενδιαφέροντα, την εποχή κλπ. Εδώ απλως μερικές γνώμες.

Προσωπικη αποψη: Αν ειναι να ειδεις μια μόνο πόλη στην Ιαπωνία, αυτή πρέπει να είναι το Κυότο. Είναι για τους Ιάπωνες κάτι μεταξύ Ιερουσαλήμ, Μέκκα και Κωνσταντινούπολη. Η πόλη που έπαιξε το ρόλο πνευματικού κέντρου για πάνω από μια χιλιετία. Που έχει αφήσει εκατοντάδες ιερά, μοναστήρια. Με καλά μουσεία αλλά και όμορφες γειτονιές.

Αν δεις δύο πόλεις η δεύτερη πρέπει να είναι το Τόκυο. Που στα ελληνικά είναι αναγραμματισμός του Κυότο (σύμπτωση, δεν νομίζω). Εδώ είναι, κυρίως, η μοντέρνα Ιαπωνία, το σήμερα και δυνάμει, το αύριο.

Τα υπόλοιπα μερη του ταξιδιου είναι ανοιχτά, ανάλογα με τα γούστα. Πάντως ο τυπικος τουριστικός τυφλοσουρτης που βάζει μέσα Οσάκα και Χιροσίμα δεν είναι απαραίτητα και ο πιο ενδιαφέρων. Αφήσαμε απ' έξω την Χιροσίμα, και θα μπορούσε και η Οσάκα (δεδομένου ότι στη Νάρα μπορείς να πας και από Κυοτο).

Που να γεμίζουμε το στομάχι

Γενικά υπάρχει φαγητό παντού καθότι οι Ιαπωνες, οπως και ολοι οι Ασιάτες, τρώνε πολυ συχνά εξω. Δυστυχώς εδω το πρόβλημα της γλωσσας γινεται εντονο και δεν λυνεται ευκολα, καθότι τα μενου σπάνια ειναι στα αγγλικα. Η μονη προσεγγιστική λυση ειναι το google translate, δηλαδη μεταφραση της εικονας του μενου (που πολλες φορες απλως μεταφερει το γιαπωνεζικο όνομα αντί να εξηγεί τι ειναι!).

Η κουζίνα είναι πλούσια, εξελιγμένη και πάει πολύ πέρα από το στερεότυπο σούσι. Μεγάλη έμφαση στα ψάρικα κάθε είδους και μαγειρεμένα με κάθε τρόπο (όπως επίσης και αμαγειρευτά). Επίσης έχουν μεγάλη αγάπη για τα απαγορευμένα πλέον στην Ευρώπη εντόσθια και πολλές επιρροές από Ασία (γιαπωνέζικο κάρυ, κινέζικα ΧΟΤ ΠΟΤ, κορεατικά κλπ).

Περισσοτερα για φαγητο στο επομενο.