Himeji

Τρίτη 24 Μαρτίου

Μια μικρή πόλη όπου μπορείς να κυκλοφορήσεις σχεδόν παντού μέσα από στοές. Πεζοδρομημένοι δρόμοι, με μαγαζιά και φαγάδικα εκατέρωθεν, σφύζουν από ζωή, μέρα νύχτα. Αλλά ο λόγος να σταματήσεις σ' αυτήν την μικρή κι ασήμαντη πόλη δεν είναι η ίδια...

Η πόλη αυτή δεν υπήρχε... Καλά τώρα, και ποια πόλη υπήρχε πριν να υπάρξει! Όχι κάτσε, εννοώ το ξεκίνημα της ήταν κάπως ανορθόδοξο. Τη γέννησε ένα κάστρο, μια οχυρωμένη βίλα αποκύημα επιδειξιμανίας.

Το κάστρο

Ένα mar-a-lago της εποχής (γύρω 1580), ας πούμε. Ένας Χιδεοτσι (κοίτα κάτι συμπτώσεις...), shogun, avant la lettre, το χτίσε για να σκανιάσει ανταγωνιστές. Ε, συμβαίνει...

Είναι ένας 6-οροφος ξύλινος πύργος που στηρίζεται σε μόλις δύο πυλώνες!

Λίγο το ότι κάνεις δεν του επιτέθηκε ποτέ, λίγο μια βόμβα των Αμερικανών στο 2ο ΠΠ που προσγειώθηκε στην αυλή του, αλλά παρέλειψε να εκραγεί, λίγο το απαστράπτον λευκό των ασβεστωμένων τειχών του, έφεραν μια μανία συντήρησης που το κρατάει τζιτζί.

Συρρέουν οι τουρίστες - που καταθέτουν 2.5 φορές το μέχρι πρότινος αντίτιμο εισόδου - για να περάσουν ξεπαπούτσωτοι τις σκάλες και τους ορόφους μιας μονοδρομημένης διαδρομής, να δουν τις πολεμίστρες, να θαυμάσουν τους ξύλινους πασσάλους, να εντυπωσιαστούν από το απόρθητο του κάστρου "αν" (λέμε, ΑΝ) κάποτε πορθούνταν.

Το κάστρο πολλοί εζήλεψαν. Ο Kurosawa όμως το αποθανάτισε στο Ran.

Οι κήποι

Δίπλα στο κάστρο άλλος ένας όμορφος κήπος.