Planets

Το Τόκιο είναι μοντέρνο, και κάτι παραπάνω, είναι μεταμοντέρνο. Εδώ στο Εδό έχεις την ευκαιρία να δεις ένα μουσείο της νέας εποχής, με ψηφιακή τέχνη στην οποία "βαφτίζεσαι" σαν θεατής: τσαλαβουτάς, κουτουλάς, ξαπλώνεις, αιωρείσαι, περιδινίζεσαι, εμπερικλείεσαι, περιβάλλεσαι, εναγκαλίζεσαι, ενσωματώνεσαι. Τι κι αν δεν έγινες καλλιτέχνης, γίνεσαι κομμάτι καλλιτέχνημα!

Οι teamlab έχουν δημιουργήσει αυτά τα τεράστια έργα σ' έναν πελώριο χώρο κάπου στις παρυφές τις πόλεις. Η έκθεση ονομάζεται Πλανήτες. Είναι ανάρπαστη και μόνον από σπόντα οι Ζεν τύποι κατορθώνουν να βρουν εισιτήρια για την τελευταία ώρα, της τελευταίας μέρας στην Μεγάπολη. Οι Ινδοί εκδρομείς καταφτάνουν με λεωφορεία, στη σειρά. Ξοπίσω τους και οι Ευρωπαίοι!

Δύσκολο να περιγράψεις με λόγια την εμπειρία. Πώς να σπρώξεις χιλιάδες κόσμο να βγουν από την καθημερινότητα τους και να χαθούν σε ένα μαγικό σύμπαν χρωμάτων, σχημάτων, όπου συμμετέχουν με τις 4 αισθήσεις (ναι! Μια αίθουσα όπου ξαπλώνεις και γύρω σου γυρνάει ένας θόλος κι ένα πάτωμα με λουλούδια που σε λούζουν, σε πλημμυρίζουν και τα αρώαμτα τους! Το αποτέλεσμα είναι μεθυστικό).

Είναι από τις εμπειρίες που αλλάζουν δραματικά αν είσαι μόνος, όμως σε κάποια σημεία οι επισκέπτες γίνονται ένα με την τέχνη, κινούμενα σύμβολα τοποθετημένα σε ένα μυστήριο φωτεινό καμβά.

Οδηγείσαι σχεδόν μυσταγωγικά μέσα από σκοτεινούς διαδρόμους, αίθουσες κλειστά περιβάλλοντα, σε ημίφως, συχνά ξυπόλυτος μέσα σε νερό που κάποτε φτάνει και ως το γόνατο, ή σε έδαφος ανώμαλο από τεράστια μαύρα μαξιλάρια σε σκοτάδι πίσσα. Δεν έχεις ιδέα τι σε περιμένει στο επόμενο "έκθεμα"!

Πρώτη μεγάλη εγκατάσταση "ο Κρύσταλλος-Σύμπαν". Γιρλάντες από φωτεινές χάντρες. Σε πυκνή διάταξη, κρέμονται από τη οροφή και περπατάς σε μικρούς διαδρόμους ανάμεσα τους. Απόδοση κρυστάλλου και απεικόνιση απείρου.Υπάρχουν καθρέφτες σε όλους τους τοίχους που αντανακλούν πολλαπλά. Βρίσκεσαι στο κέντρο του Σύμπαντος, του άπειρου σύμπαντος. Είναι αποπροσανατολιστικό. Σε καταπίνει και σε θαμπώνει. Σε ξεβράζει. Οι χάντρες φωτίζουν συντονισμένα σε μοτίβα και χρώματα που δημιουργούν αίσθηση ελεύθερης πτώσης!, ταχύτατης ανάβασης, νύχτας, αυγής, έναστρου ωκεανού και -φορές- διαστελλόμενου σύμπαντος. Με συνοδεία ηλεκτρονικής μουσικής.

Αν βρισκόσουν μόνος εδώ η αίσθηση θα ήταν κοσμική, υπερβατική, συγκλονιστική -μάλλον. Με δεκάδες άλλους μπορεί να γίνει ενοχλητική. Όμως ο σοφός δημιουργός φρόντισε ένα "ξέφωτο" (έναν τεράστιο κύβο με καθρέφτες στις 5 πλευρές του). Οι καθισμένοι, συνεπαρμένοι ή αυτοφωτογραφούμενοι επισκέπτες μετατρέπονται μέσα από τις πολλαπλές αντανακλάσεις σε πλήθη που αιωρούνται στο κενό, άλλοι στα ύψη, άλλοι στα βάραθρα, σαν ένας πίνακας μοντέρνας ζωγραφικής. Ή σαν μια εικόνα Δαντική με τα κορμιά στοιβαγμένα στις πύλες του Πουργκατόριο. Ή ίσως σαν το κοσμικό μονοπάτι του καθενός με τα ενσταντανέ μέσα στον κώνο φωτός του παρελθόντος μα και του μέλλοντος -ανακατωμένους για όλους τους παρόντες. Καλά, τι να κάπνισε ο δημιουργός να το εκπονήσει...!

Περπάτημα στο σκοτάδι μέσα σε φωτεινή, γαλακτερή λίμνη όπου κολυμπούν ψηφιακά ψάρια προβολές.

Φωτεινοί καταρράκτες.

Ανάμεσα στα τεράστια διαφανή αυγά.

Οι αθλητικές διαδράσεις. Ανισόπεδος χώρος που παραπλανεί την προοπτική. Κρεμαστή γέφυρα πάνω από ψηφιακό νερό, που περνάς με πλήρη αίσθηση του (ανύπαρκτου) κινδύνου. Πέρασμα ψηφιακού ποταμού πατώντας σε ασταθείς και μαλακές πέτρες, όπου ο τρόμος της απώλειας ισορροπίας είναι τόσο αληθινός όσο ψεύτικος ο ποταμός!

Η ζούγκλα των ειδών υπό εξαφάνιση. Περιδιάβασμα σε έναν μεγάλο χώρο πολλών ακανόνιστων δωματίων όπου οι τοίχοι είναι εντελώς καλυμμένοι με προβολές ζώων της ζούγκλας και των ωκεανών. Όλα είναι καλλιτεχνικά δοσμένα, δεν υπάρχει προσπάθεια ρεαλιστικής απεικόνιση. Όλα σε περιβάλλουν. Είσαι κι εσύ ένα απ' τα πλάσματα που ξεπροβάλλουν από μια μεριά.

Σαν βγεις απ' αυτήν την υπνωτική ενσωμάτωση, η τέχνη είναι αλλιώς. Ο κόσμος είναι αλλιώς. Κι εσύ είσαι αλλιώς! Όχι, δεν τα κάνουν ούτε τα μουσεία έτσι στην Ευρώπη....